Analiza techniczno-ekonomiczna skupia się na ocenie poszczególnych odcinków działalności gospodarczej przedsiębiorstwa: ilości i asortymencie produkcji, metodach jej wytwarzania, wyposażeniu technicznym, zaopatrzeniu materiałowym i stopniu wykorzystania materiałów, zatrudnieniu płacach, wydajności pracy itp. Ocenę stopnia wykorzystania poszczególnych czynników produkcji przeprowadza się z punktu widzenia ich wpływu na wyniki ekonomiczno-finansowe przedsiębiorstwa.
Wskazać należy, że wraz z przejściem do gospodarki rynkowej, za wystarczającą przyjmuje się ocenę wyniku finansowego i czynników go kształtujących. Pomniejsza się tym samym rolę analizy techniczno ekonomicznej na rzecz analizy finansowej. Tymczasem wyniki finansowe stanowią jedynie odzwierciedlenie rezultatów osiągniętych na poszczególnych odcinkach działalności przedsiębiorstwa. Przyczynowe wyjaśnienie odchyleń wskaźników finansowych stwarza konieczność wzajemnego powiązania analizy finansowej z analizą techniczno-ekonomiczną. Powiązania między tymi dwiema częściami analizy ekonomiczno – finansowej prezentuje rysunek 1..
Rysunek 1. Zakres analizy ekonomicznej w przedsiębiorstwie
Źródło: T. Jachna, M. Sierpińska, Ocena przedsiębiorstw według standardów światowych, Warszawa, 2004, s.14.
Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że prowadzona analiza finansowa przedsiębiorstwa pozwala poznać sytuację wewnętrzną przedsiębiorstwa. Celem analizy ekonomicznej jest opracowanie opisujące w sposób wieloraki bieżącą kondycję badanego podmiotu gospodarczego. Ze względu na różnorodność zagadnień poddawanych analizie, dzieli się ją na techniczno-ekonomiczną jak również finansową.
Analiza techniczno-ekonomiczna koncentruje się na ocenie poszczególnych odcinków działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Analiza finansowa stanowi swoiste odzwierciedlenie wyników pracy osiąganych na poszczególnych odcinkach działalności przedsiębiorstwa. Jednak szczegółowy cel i zakres analizy finansowej stanowią treść kolejnego punktu opracowania.