Długiem publicznym nazywamy pieniężne zobowiązania ciążące na Skarbie Państwa z tytułu zaciągniętych przez budżet kredytów i pożyczek oraz z tytułu poręczeń udzielonych przez Skarb Państwa. Zobowiązania te związane są najczęściej z kredytami zaciąganymi na sfinansowanie deficytu budżetowego. Kredyty udzielane budżetowi są oprocentowane, corocznie w budżecie muszą więc być przewidziane środki na odsetki od kredytów, dyskonto bonów skarbowych i tym podobne płatności.
Wydatki budżetu państwa możemy również klasyfikować według innych kryteriów, np. na bezzwrotne (stypendia, wynagrodzenia, dotacje, zasiłki dla bezrobotnych), zwrotne (spłata zadłużenia); osobowe (wynagrodzenia), rzeczowe (zakup wyposażenia dla szkoły); produkcyjne (sfinansowanie np. budowy elektrowni atomowej) i nieprodukcyjne (sfinansowanie festiwalu muzycznego)[1].
Obsługa długu publicznego.
Wydatki związane z obsługa długu publicznego stanowiły w 1999 roku 13,6% wydatków budżetu państwa i obejmują:
- obsługę długu krajowego – 14.893.830 tys. zł,
- obsługę długu zagranicznego – 3.883.999 tys. zł.
Pozytywnym zjawiskiem w zakresie wydatków budżetu państwa jest tendencja spadkowa kosztów obsługi długu publicznego, tak krajowego jak i zagranicznego, w relacji do PKB i względem całości wydatków budżetu państwa (w warunkach porównywalnych). Koszty obsługi długu publicznego w relacji do PKB wyniosły w 1999r. 3,0%, wobec 3,3% w 1998 roku. W stosunku do poprzedniego roku koszty obsługi długu publicznego zmniejszyły się realnie o 2,3%, w tym wydatki związane z obsługą długu krajowego o 1%.
[1] S. Owsiak, Finanse publiczne, op. cit. s.173-187