Jednym z najważniejszych celów prywatyzacji monopoli jest poprawa efektywności działania sprywatyzowanych przedsiębiorstw. Wyniki badań empirycznych dotyczących ekonomicznych skutków prywatyzacji wskazują na ogół, iż prywatyzacja przyczynia się poprawy efektywności działania przedsiębiorstw, wpływa na zmianę krótko- i długofalowych celów działania przedsiębiorstw, zwiększa ich zdolności adaptacji do zmieniających się warunków itp. Analiza makroekonomiczna skutków prywatyzacji ma niezwykle istotne znaczenie z punktu widzenia oceny rzeczywistych postępów transformacji gospodarki. Może ona także dostarczać istotnych argumentów na rzecz poszczególnych metod prywatyzacji stanowiąc tym samym ważny argument w procesie kształtowania polityki prywatyzacyjnej w przyszłości.[1]
Celem prywatyzacji ma też być upowszechnienie własności wśród szerokich grup obywateli. Motywem tej operacji są postulaty rewindykacyjne bazujące na przekonaniu, że prywatyzowany majątek powstał kosztem krzywdy i wyzysku obywateli przez państwo socjalistyczne. W jej uzasadnieniach nie brak tez wątków egalitarnych, odwołujących się do poglądu, że w nowej sytuacji należy dać wszystkim obywatelom szansę uczestnictwa w procesie transformacji, a przez rozwój akcjonariatu obywatelskiego doprowadzić do powstawania klasy średniej zainteresowanej wprowadzanym do gospodarki ładem rynkowym i spełniającej rolę stabilizatora porządku politycznego państwa. Potrzeba postawienia akcentu na rozwój akcjonariatu obywatelskiego wspierana była też argumentacją o konieczności przeciwstawienia się formom patologii prywatyzacyjnych, w wyniku których profity w procesie przekształceń zyskiwały różnie określane grupy beneficjantów procesu.
[1] „Prywatyzacja a rynek kapitałowy w Polsce”, op.cit., str. 28