Dodatkowym narzędziem analizy może być tzw. analiza Du Ponta. Model analizy Du Ponta przedstawia rys. 1. Wynika z niego, że w analizie przyczynowej wskaźnika rentowności kapitału własnego należy uwzględnić:
- rentowność sprzedaży netto,
- rotację majątku (aktywów) posiadanego przez przedsiębiorstwo,
- strukturę kapitału zaangażowanego w przedsiębiorstwie, tj. udział w nim kapitału własnego i obcego.[1]
Reasumując można stwierdzić, że rentowność przedsiębiorstwa jest konsekwencją przyjętej strategii rozwoju, obejmującej:
- politykę cen oraz kontrolę kosztów wyznaczających udział zysku w sprzedaży, czyli marżę zysku,
- politykę inwestycji, od której zależy produktywność i rentowność inwestycji,
- politykę finansową, która określa strukturę zadłużenia umożliwiającą zwiększenie rentowności inwestycji w odniesieniu do właścicieli kapitału lub powodującą spadek tej rentowności. [2]
Przyjęcie właściwej polityki w jednym z trzech wymienionych kierunków będzie powodować określone konsekwencje finansowe dla przedsiębiorstwa.
Rys. 1. Model analizy wskaźnikowej Du Ponta
[1] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 107.
[2] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s.108.