Do najpopularniejszych i zarazem najstarszych narzędzi analizy technicznej należą średnie ruchome. Pierwszymi inwestorami, którzy wprowadzili je na rynek giełdowy byli Richard Donchian i J. M. Hurst. Służą one do pomiaru zasięgu trendu oraz odczytywania dominującej tendencji obecnej na rynku papierów wartościowych. Ponadto generują sygnały o nadchodzących zmianach w kierunkach trendów jak również identyfikują najlepsze momenty do kupna i sprzedaży akcji.
Przy tak dużych rozbieżnościach, które są obecne na rynku, średnie ruchome odznaczają się brakiem wrażliwości na przypadkowe i mało znaczące wahania kursowe.
Podstawową funkcją jaką spełniają średnie jest określanie przybliżonego kierunku trendu podczas najbliższych sesji oraz ustalenie jego prawdopodobnego kierunku w dłuższym horyzoncie czasowym. Poza ty obrazują zależności jakie zachodzą pomiędzy popytem a podażą.
Korzystając ze średnich ruchomych, analityk musi bezwzględnie określić ramy czasowe, w których będzie się poruszać przy wytyczaniu przyszłych prawdopodobnych ruchów cen akcji.
Ze względu na okres, z jakiego wyznacza się średnie wyróżniamy:
- 5 do 25 sesyjne – średnie krótkookresowe,
- 25 do 50 sesyjne – średnie średniookresowe,
- 50 do 100 sesyjne – średnie długookresowe.
Od prawidłowego określenia ram czasowych zależy prawdziwość generowanych sygnałów. Najpewniejsze sygnały dają średnie zawierające się w większym okresie czasu, gdyż w krótkim terminie istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia wielu fałszywych sygnałów, tym samym spada użyteczność średnich.
W przypadku notowań ciągłych, średnią oblicza się zwykle dla kursów zamknięcia, jednak niektórzy analitycy preferują średnią z maksymalnego i minimalnego notowania z danego dnia albo minimum, maksimum i kursu zamknięcia lub też posługują się wstęgą cenową, którą tworzą średnie ruchome z dziennych minimów i maksimów.
Wykres 6. Średnia ruchoma
Chociaż średnia ruchoma jest podobna pod pewnym względem do trendu, nie należy jej utożsamiać z linią wyznaczającą trend. 30 dniowa średnia ruchoma pokazuje kierunek, w którym generalnie podąża cena akcji w krótkim okresie, podczas gdy średnia ruchoma 90 dniowa spełnia analogiczną funkcję dla dłuższego okresu.
Jeżeli linia wyznaczająca 30 dniową średnią ruchomą przecina linię średniej ruchomej 90 dniowej na odcinku opadającym i obie linie zdążają ku dołowi należy oczekiwać spadku ceny i to prawdopodobnie dość dużego.[1] Jeśli linia średniej 30 dniowej opadając przecina linię średniej 90 dniowej, która na danym odcinku przebiega poziomo lub zmierza lekko ku górze wówczas spadek ceny będzie raczej niewielki. Jeżeli linia wyznaczająca 30 dniową średnią ruchomą zmierzając ku górze przecina linię średniej 90 dniowej, która również wznosi się na tym odcinku, można się spodziewać znacznego wzrostu ceny.
Nie można jednak zapominać o tym, że te wskaźniki są tylko narzędziami, których powinno się używać w celu weryfikacji potencjalnych inwestycji wyglądających na korzystne.
[1] Ch. Vincent, Spekulacja i inwestowanie długoterminowe, Warszawa 2000, s. 33