pierwszy rozdział pracy dyplomowej
pierwszy podrozdział pracy dyplomowej
Wywóz kapitału oznacza wywóz środków rzeczowych lub finansowych, które będą służyć za granicą do wytwarzania produktów materialnych lub usług, przynosząc eksporterowi dochód z tytułu wykorzystania. Wywóz kapitału rzeczowego różni się od eksportu towarów tym, że ten drugi stanowi przeniesienie prawa własności i przynosi dochód ze sprzedaży.
Eksport kapitału obejmuje dodatkowo pomoc kapitałową, np. jednostronny transfer środków rzeczowych lub funduszy, nisko oprocentowane kredyty.
Rozróżniamy wywóz kapitału pożyczkowego, zagraniczne inwestycje bezpośrednie (ZIB[1]) i zagraniczne inwestycje portfelowe.[2] Kapitał pożyczkowy stanowi wkłady gotówkowe oraz inne niż akcje papiery wartościowe; często są to obligacje.[3] [4]
Międzynarodowy ruch kapitału pojawił się jednocześnie z rozwojem handlu zagranicznego. Międzynarodowy przepływ kapitału rozwinął się na szeroką skalę w XIX wieku, w związku z potrzebami szybko wzrastającej produkcji przemysłowej w krajach Europy Zachodniej. Dalszy rozwój ilościowy wywozu kapitału nastąpił po drugiej wojnie światowej; dokonały się też poważne zmiany w jego strukturze.
Przepływ kapitału w formie inwestycji bezpośrednich odbywał się w okresie od zakończenia drugiej wojny światowej do początku lat siedemdziesiątych w relatywnie szybkim tempie. W latach 1960 – 1973 przeciętna dynamika jego wzrostu wynosiła 12,6% tj . była wyższa od wielu innych wskaźników ekonomicznych, w tym od wzrostu tempa handlu międzynarodowego, produktu narodowego brutto krajów kapitalistycznych, produkcji przemysłowej.
W latach siedemdziesiątych i na początku lat osiemdziesiątych nastąpiło osłabienie wzrostu tych inwestycji, często wskutek głębokich recesji gospodarczych, częściowo zaś w związku ze zwiększeniem w tym czasie przepływów kapitału pożyczkowego.
—
[1] Często używany skrót zagranicznych inwestycji bezpośrednich.
[2] Dwie ostatnie formy wywozu kapitału nazywa się niekiedy inwestycjami produkcyjnymi.
[3] Akcja jest papierem wartościowym świadczącym o udziale jej właściciela w kapitale spółki akcyjnej i dającym mu prawo do otrzymania dochodu w postaci dywidendy.
[4] Obligacja jest papierem wartościowym stanowiącym dowód wierzytelności. Zobowiązuje ona wystawcę (emitenta) do zapłaty (w chwili wykupu) posiadaczowi obligacji kwoty w niej wymienionej oraz do bieżącego regulowania ustalonego z góry dochodu.