Wskaźniki finansowe są użytecznym narzędziem uzyskiwania informacji o kondycji finansowej firmy. Poszczególne wskaźniki finansowe dotyczą określonego obszaru działalności. Za pomocą szerokiego wachlarza wskaźników można charakteryzować różne aspekty działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Uzyskane w toku analizy wskaźniki umożliwiają ocenę zyskowności firmy, wielkości posiadanego przez nią majątku, źródeł jego pokrycia, stopnia płynności finansowej firmy i jej zdolności do obsługi zadłużenia.[1] Wskaźniki te ilustrują przede wszystkim określone trendy (tendencje) i dlatego trzeba je obliczać i analizować dla kilku kolejnych okresów. Doceniając ich istotną rolę trzeba posługiwać się nimi z określoną ostrożnością, a zwłaszcza konieczne jest ich kompleksowe rozpatrywanie przy formułowaniu wniosków.
Analiza wskaźnikowa jak każda z metod badawczych posiada zarówno zalety jak i wady.[2] Do podstawowych zalet tego typu badania należą:
- prostota pomiaru zjawisk,
- powszechność stosowania wskaźników pozwala na prowadzenie analiz porównawczych z innymi firmami,
- wskaźniki umożliwiają identyfikację krytycznych obszarów działania firmy,
- analiza ta może być z powodzeniem wykorzystywana wspólnie z inną metodą.
- Do jej wady należą min.:
- analiza wskaźnikowa nie ukazuje przyczyn niekorzystnych zjawisk,
- istnieje niebezpieczeństwo niewłaściwej interpretacji wskaźników z powodu trudności ich porównywania z wartościami przeciętnymi, szczególnie duże w warunkach inflacji,
- nie ma uniwersalnych wzorców wartości wskaźników, każda z dziedzin działalności gospodarczej posiada swoją specyfikę.
- Analiza wskaźnikowa jest szybką i efektywną metodą uzyskiwania wglądu w operacje gospodarcze i funkcjonowanie firmy. Wraz z analizą otoczenia może ona służyć do przewidywania warunków działania przedsiębiorstwa w przyszłości.[3]
Wskaźniki płynności finansowej służą do badania i oceny płynności finansowej przedsiębiorstwa. Analiza płynności ma na celu dostarczenie informacji o zdolności firmy do pokrycia swoich zobowiązań bieżących (płatnych w ciągu jednego roku), w wymaganych terminach spłaty. Zdolność do regulowania zobowiązań krótkoterminowych zależy od płynności, czyli natychmiastowego dostępu do gotówki. Podstawowe wskaźniki służące do analizy i oceny płynności finansowej przedsiębiorstwa przedstawia tabela 4.
W analizie finansowej stosuje się najczęściej trzy składniki płynności finansowej, które różnią się w swojej budowie stopniem płynności środków obrotowych, ujmowanych w licznikach. Rozróżnia się trzy stopnie płynności majątku obrotowego.[4]
Wskaźnik płynności finansowej I stopnia jest relacją środków pieniężnych do krótkoterminowego kapitału obcego. Nie ma ogólnej zasady, która określałaby pożądaną wielkość tej charakterystyki. Można tylko domniemać, że kształtowanie się tej charakterystyki poniżej 1 procenta świadczy o napiętej sytuacji w zakresie wypłacalności.
Niski poziom tego wskaźnika wynika z reguł gospodarowania gotówką w przedsiębiorstwie, w myśl których zasoby gotówki powinny być ograniczone do niezbędnego minimum. Tylko kapitał zaangażowany w obrocie przynosi zysk (terminowe lokaty bankowe są decyzjami zastępczymi). Jednocześnie trzeba uwzględnić, że w krytycznych sytuacjach przedsiębiorstwa rentowne, wiarygodne mogą korzystać z krótkoterminowego kredytu bankowego.[5] Warto zaznaczyć, że nadmierna płynność środków wywiera negatywny wpływ na poziom rentowności.
—
[1] W.Bień, op. cit., s. 47.
[2] R. Rutkowski, Zasady zarządzania firmą, Warszawa 1999, s. 18.
[3] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 79.
[4] T. Waśniewski, W. Skoczylas, op. cit., s. 207.
[5] T. Waśniewski, W. Skoczylas, op. cit., s. 206.