Zjednoczenie rynków Unii Europejskiej, a więc stworzenie jednolitego rynku wewnętrznego, oznacza istotną zmianę warunków działania przedsiębiorstw prowadzących tam swoje interesy. Powstały nowe perspektywy rozwoju zarówno dla przedsiębiorstw z krajów Dwunastki, jak i dla firm z krajów trzecich (pretendujących do członkostwa z Unią Europejską).
Jedną z istotnych i bardzo korzystnych zasad władz Wspólnoty jest dążenie do tego, by wymiana między krajami odbywała się na zasadzie swobodnej i rzetelne konkurencji. Zasady swobodnej konkurencji, jako jedne z najważniejszych reguł działania przedsiębiorstw, zostały zawarte w artykule 3 Traktatu Rzymskiego EWG. Szczegółowe ich sprecyzowanie zamieszczono w artykułach 85 – 94 tego traktatu. Podstawowe znaczenie ma artykuł 85, dotyczący działań sprzecznych z zasadami konkurencji, gdy następują różne porozumienia między przedsiębiorstwami, oraz artykuł 86 dotyczący wykorzystywania przez przedsiębiorstwa dominującej pozycji na rynku.
Zniesienie naturalnych, technicznych i fiskalnych barier oznacza łatwiejszy dostęp do całego rynku UE. Ujednolicenie wielu przepisów prawnych, w tym prawa dotyczącego konkurencji, norm technicznych i przepisów podatkowych oraz zniesienie ograniczeń taryfowych i pozataryfowych powoduje, że przedsiębiorstwa działające na tym rynku mają szansę obniżyć swoje koszty transakcyjne. Szczególnie zauważalną obniżkę kosztów przyniosła konkurencja w dziedzinie komunikacji. Wprowadzenie rynku wewnętrznego uprościło ruch towarowy. Jest on szybszy i tańszy. Przypadki zwłoki na granicach stały się znacznie rzadsze. Uproszczona także procedura zwrotu wadliwych towarów.
Uwzględniając strukturę polskich obrotów z krajami – członkami UE, można zaryzykować stwierdzenie, iż zmiany zachodzące w Europie Zachodniej są szczególnie istotne dla polskich eksporterów, np. Ciech będzie narażony na większe ryzyko, ale też może mieć największe szanse, jeśli wykorzysta pojawiające się nowe okazje rynkowe. Jak wynika z założeń procesu integracji, zniesienie barier pozataryfowych w stosunku do polskich przedsiębiorstw, a w tym wypadku do Ciech spowoduje bezpośrednio spadek kosztów produkcji. To zaś wpłynie na obniżenie się cen różnych produktów i półproduktów na rynku chemikaliów, wzrośnie popyt, co z kolei umożliwi wzrost skali produkcji. Korzyści skali wpłyną również na obniżkę kosztów. Dodatkowymi czynnikami umożliwiającymi zmniejszenie się kosztów będą: restrukturyzacja i prywatyzacja Ciech oraz naciski ze strony przedsiębiorstw konkurencyjnych.
Kolejną perspektywą rozwoju dla Ciech i innych polskich przedsiębiorstw, w związku z przystosowaniem się do nowych warunków europejskich, jest wzrost stopnia koncentracji. Proces ten, polegający na tworzeniu fuzji, wykupie przedsiębiorstw czy też tworzeniu różnego rodzaju powiązań kooperacyjnych, tzw. aliansów strategicznych, ma służyć wzmocnieniu firm i poprawie ich konkurencyjności na rynku. Temu celowi służyć ma Grupa Kapitałowa Ciech branży chemicznej. Grupę tę tworzą 32 spółki krajowe i zagraniczne, a w jej skład – obok jednostki dominującej – wchodzi 18 spółek zależnych i 13 stowarzyszonych.
Dynamiczny rozwój Grupy Kapitałowej, związany głównie z przystąpieniem Ciech do dużych spółek produkcyjnych oraz rozbudowaniem własnej sieci dystrybucyjnej, wynikał z realizacji strategii firmy: stworzenia silnego koncernu chemicznego, zdolnego do skutecznej konkurencji z firmami zagranicznymi na rynku polskim i rynkach międzynarodowych. Różnorodna działalność poszczególnych podmiotów Grupy Kapitałowej obejmuje: wytwarzanie szerokiego asortymentu produktów przemysłu chemicznego, handel i dystrybucję – głównie w zakresie chemikaliów – w kraju i za granicą oraz inne usługi i operacje finansowe.
Największe zakłady produkcyjne wchodzące w skład Grupy i zależne od Ciech maj 100% udziału w wytwarzaniu, np. polskiej sody kalcynowanej, eksporcie TDI (półproduktu do poliuretanów, z których to wyrabia się m. in. gąbki do siedzeń samo-chodowych lub forniry do drewna) gaczu parafinowego, blisko 100% udziału w polskim eksporcie siarki i dwusiarczku węgla, około 90% udziału w eksporcie epichlorohydryny, ponad 80% udziału w eksporcie nawozów fosforowych, około 60% udziału w eksporcie olejów opałowych, karbidu, soli, szkliwa sodowego, barwników i żywic epoksydowych, ponad 40% udziału w eksporcie leków gotowych, około 30% udziału w eksporcie kauczuków syntetycznych, a także znaczący udział w produkcji polskich nawozów fosforowych.
W zakresie importu chemikaliów do Polski Grupa Kapitałowa Ciech ma m.in. ponad 60% udziału w zakupach fosforytów do produkcji nawozów oraz znaczący udział w zakupach surowców do produkcji tworzyw sztucznych.
Największymi rynkami zbytu dla Grupy Kapitałowej są Unia Europejska i kraje Europy Środkowo Wschodniej. Dla przykładu w roku 1997 najważniejszymi krajami w eksporcie Grupy były: Rosja, Holandia, Dania, Niemcy, Czechy, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Maroko, Belgia. Największymi dostawcami towarów importowanych w roku ubiegłym i latach poprzednich były następujące kraje: Niemcy, Maroko, Czechy, Wielka Brytania, Szwajcaria, Francja, Słowacja.
Plany rozwojowe Grupy Kapitałowej związane są z procesami integracyjnymi z rynkami Unii Europejskiej, a zależą w dużym stopniu od prywatyzacji jednostki dominującej – Ciech – oraz wynikającym z tego przewidywanym pozyskiwaniem kapitału. Zakłada się zarówno wzmocnienie pozycji Grupy w działalności produkcyjnej oraz dystrybucyjnej w sektorze chemicznym i farmaceutycznym. Przedsięwzięcia dotyczące działalności handlowej będą zmierzały do wzmocnienia sieci logistycznej. W szczególności będzie to tworzenie terminalu portowego w Gdańsku oraz restrukturyzacja zagranicznej sieci sprzedaży (spółek z udziałem Ciech) i dalszy rozwój krajowej sieci dystrybucyjnej. Realizacja zadań produkcji będzie się odbywała głównie przez przyjęcia lub wspólne przedsięwzięcia. Plany Ciech obejmują nowe inwestycje w przemyśle farmaceutycznym, środków ochrony roślin oraz innych opłacalnych branżach sektora chemicznego.